શોભા ગંગા ધાટની, મુખ ક્યામાં નાવે વળી;
જળ કમલ બહુ થળ કમલ, એ આદિક ફૂલી રહ્યાં વળી.૧
વન ઉપવન બાગ બગીચા, તેને શોભે સુંદર ધાટ તે;
દેખે જે જન નજરે, તેના ટળે સરવે ઉચાટને.૨
એવી છટા ઘટા વૃક્ષની, જોતા આવ્યા સરિતા પાસમેં;
છબી તરંગની જોઇને, છેલો ઉતરીયા નિજ દાસમેં.૩
ગેહેરી ગંગા લેહેરી સુંદર, વમલ મોટા મોટા માંહી વળે;
અથાહનીર ચાલે અતિ, કોઇ પાર ન પામે નિજ બળે.૪
એવી જળ નિધિ ગંગા જોઇ, મહી નાવા પધાર્યા ઉમંગમાં;
અવિનાશાનંદનો નાથજી, લેઇ, સંત સખા નિજ સંગમાં.૫
