દરશન કીધા દયાળનાં , આવી ગંગાયે ભાવે ભરી;
પ્રીત્યે પુજયા પરીબ્રહ્મને, વિધિપુજા જાતે બહુ કરી. ૧
જોઇને જીવન જગપતિ, ગંગાજી મુખ એમ ઓચરે;
જીવ જગતના પાપીઆ, નાઇ મુજમાં પાતક ધરે. ૨
તે પાતક પામે નાશ મારાં, એવો વર મુજને દીજીયે;
પતિત પાવન છો તમે, પ્રભુ કુપાળુ કૃપા કીજીયે. ૩
એવાં વચન સુણી ગંગા તણાં, વાલો બોલ્યા અતિશે ઉમંગમાં;
હું નાયો તુજમાં વળી, લઇ સંત સખા સઉ સંગમાં. ૪
તે માટે મોટા ભાગ્ય તારાં, કેવા સમૃથ કોઇ નથી;
અવિનાશાનંદનો નાથ કે છે, શેષ નીગમ શારદા કથી. ૫
